Çin Xalq Azadlıq Ordusuna həsr olunmuş sənədli filmdə 'H-6N' strateji bombardmançısının gövdəsinin mərkəzi hissəsində yerləşdirilmiş böyük ballistik raketlə uçuşu nümayiş etdirilib. Hərbi analitiklər bu silahı 'Jing Lei-1' və ya 'JL-1' kimi identifikasiya ediblər. Sözügedən raketin nüvə döyüş başlığı daşımaq qabiliyyətinə malik olması, 'H-6N' təyyarəsini Çinin strateji nüvə qüvvələrinin tamhüquqlu hava komponentinə çevirir.
Bu texnologiya necə işləyir?
'H-6N' təyyarəsi sovet istehsalı olan 'Tu-16' bombardmançısının təkmilləşdirilmiş versiyasıdır. Təyyarə xüsusi olaraq iri ölçülü silahların daşınması üçün yenidən dizayn edilib və adi daxili bomba bölməsi əvəzinə gövdənin alt hissəsində böyük raketləri yerləşdirmək üçün genişləndirilib. Bundan əlavə, havada yanacaq doldurma ştanqı ilə təchiz olunan təyyarənin uçuş radiusu əhəmiyyətli dərəcədə artırılıb.
'SIPRI' məlumatlarına görə, təyyarənin uçuş məsafəsi təxminən 3100 kilometrdir, lakin yanacaq doldurma imkanı bu məsafəni daha da genişləndirir. 'JL-1' raketi isə uçuş zamanı yüksəklikdən buraxılaraq, raketin start nöqtəsini Çin ərazisindən minlərlə kilometr uzağa daşımağa imkan verir. Bu sistemin çevikliyi, stasionar şaxtalarda yerləşən qitələrarası raketlərdən fərqli olaraq, təyyarənin uçuş marşrutunu dəyişməsinə və zərbə trayektoriyasının proqnozlaşdırılmasını çətinləşdirməyə şərait yaradır.
Nə üçün bu inkişaf vacibdir?
'SIPRI'-nin 2025-ci ilin əvvəlinə olan qiymətləndirməsinə görə, Çinin arsenalında nüvə rolu daşıya bilən təxminən 20 ədəd 'H-6N' təyyarəsi var. Çin öz nüvə arsenalını sürətlə genişləndirir və 2026-cı ilin yanvar ayına olan məlumata görə, bu rəqəmin 620 döyüş başlığına çatdığı təxmin edilir. Bu texnoloji addım Çinin nüvə çəkindirmə sistemini daha çevik və müdafiə olunması çətin bir struktura çevirir.
