"OpenAI" şirkətinin baş direktoru Sam Altman, ABŞ hökuməti və "Anthropic" şirkəti arasındakı ziddiyyətlərin azaldılmasına ehtiyac olduğunu bildirib. O, Laurie Segall ilə müsahibəsində hər iki tərəfi gərginliyi dayandırmağa və ortaq məxrəcə gəlməyə çağırıb. Rəhbərin sözlərinə görə, süni intellektin tənzimlənməsi və milli təhlükəsizlik məsələlərində əsas güc texnologiya şirkətlərinin deyil, məhz dövlətin əlində cəmləşməlidir.
Qeyd edək ki, "Anthropic" və Pentaqon arasındakı münasibətlər "Claude" süni intellekt modelinin istifadəsi ilə bağlı danışıqların pozulmasından sonra kəskinləşib. Şirkət tam avtonom silahlar və kütləvi izləmə sistemlərinə qarşı təhlükəsizlik tədbirlərini ləğv etməkdən imtina edib. Buna cavab olaraq, Vaşinqton federal agentliklərə "Anthropic" texnologiyasından istifadəni qadağan edib və onu "təchizat zənciri riski" adlandırıb. Hazırda məsələ ilə bağlı məhkəmə prosesləri davam edir və federal hakim Pentaqonun qərarlarının icrasını müvəqqəti olaraq dayandırıb.
Süni intellektə kim nəzarət etməlidir?
Sam Altman hesab edir ki, süni intellekt şirkətləri həm yüngül tənzimləmə tələb edib, həm də texnologiyanın milli təhlükəsizlikdəki rolunu qabarda bilməzlər. O vurğulayıb ki, süni intellekt bəşəriyyətin yaratdığı ən güclü texnologiya və ən böyük kiber silahdır. Buna görə də, sənaye nümayəndələrinin bu cür həlledici bir vasitəni dövlətə verməkdən imtina etməsi məntiqsizdir. Gələcək müharibələrin və müdafiə strategiyalarının məhz bu texnologiyalardan asılı olacağı qaçılmazdır.
İnsanların hökumətə inamsızlığını anladığını deyən Sam Altman, yenə də mövcud nəzarət sisteminə güvəndiyini ifadə edib. Onun fikrincə, yaxın gələcəkdə dünyanın cavablandırmalı olduğu ən vacib sual süni intellekt şirkətlərinin, yoxsa hökumətlərin daha güclü olması ilə bağlıdır. Rəhbər qəti şəkildə bildirib ki, milli təhlükəsizliklə bağlı ən vacib qərarlar hər hansı bir laboratoriyanın baş direktoru tərəfindən deyil, demokratik yolla seçilmiş şəxslər tərəfindən verilməlidir.
Gələcək üçün hansı risklər var?
Süni intellektin inkişaf sürəti hazırda dövlətlərin və institutların ona uyğunlaşma qabiliyyətini üstələyir. Sistemlər daha da təkmilləşdikcə, onların sui-istifadə potensialı və qlobal risklər də paralel olaraq artır. Təhlükəsiz qaydalar hazırlamalı olan qurumlarla texnologiyanı etik istiqamətdə idarə etməyə çalışan şirkətlər arasındakı bu cür böyük münaqişələr isə ciddi problemlər yaradır. Tərəflərin sadəcə birlikdə işləməyə çağırılması bütün məsələləri dərhal həll etməsə də, bu, vəziyyətin ciddiliyini və ortaq həll yollarının tapılmasının vacibliyini göstərir.
