"Zero Parades: For Dead Spies" nə vəd edir?
21 may tarixində PC platforması üçün işıq üzü görəcək "Zero Parades: For Dead Spies" oyunu oyunçuları bağışlanmağın bədəlini sorğulamağa dəvət edir. Uğursuz əməliyyatdan sonra beş il "dondurulan" baş qəhrəman Cascade, özünü sübut etmək üçün Portofiro şəhərinə göndərilir. O, köhnə casus dostları ilə yenidən əlaqə qurmalı və buraxdığı səhvləri düzəltməlidir. Oyun, 2019-cu ildə böyük uğur qazanmış "Disco Elysium" layihəsinin mexanikalarını xatırladır.
Oyunun mexanikası necə işləyir?
Oyunçular 15 fərqli bacarıq üzrə xallarını bölüşdürərək öz casus profillərini yarada bilərlər. "Disco Elysium" oyununda olduğu kimi, bu bacarıqlar sadəcə zər atışlarına təsir etmir, həm də Cascade-in zehnində fərqli səslər kimi çıxış edir. Oyun zamanı qəhrəmanın yorğunluq, narahatlıq və sayıqlama səviyyələri arasında balans yaratmaq tələb olunur. Kritik həddə çatdıqda, oyunçu qazandığı bacarıq xallarını itirmək təhlükəsi ilə üzləşir. Bu gərginlik qəhrəmanın öz məqsədlərinə çatmaq üçün həm fiziki, həm də psixoloji cəhətdən necə tükəndiyini mükəmməl şəkildə əks etdirir.
"ZA/UM" studiyasında hansı problemlər yaşanır?
Yeni layihənin ən böyük problemi onun "ZA/UM" studiyasının daxili qalmaqallarının kölgəsində qalmasıdır. 2022-ci ildə "Disco Elysium" oyununun əsas yaradıcıları olan Robert Kurvitz, Aleksander Rostov və Helen Hindpere studiyadan kənarlaşdırılıb. Bu hadisə müəllif hüquqlarının mənimsənilməsi iddiaları, məhkəmə çəkişmələri və kütləvi ixtisarlarla müşayiət olunan uzunmüddətli bir böhrana səbəb olub. Robert Kurvitz bu vəziyyəti "şirkət dörd ən yaxın dostumun həyatını məhv etdi" sözləri ilə ifadə edib. 5 milyondan çox nüsxə satan orijinal oyunun anti-kapitalist ruhu, hazırkı kommersiya münaqişələri ilə tamamilə ziddiyyət təşkil edir.
Yeni layihə gözləntiləri doğruldurmu?
Orijinal komandanın yoxluğu "Zero Parades" oyununun hekayə və dünyagörüşündə açıq şəkildə hiss olunur. Texnoloji baxımdan irəliləyiş olsa da, dialoqlar və ssenari əvvəlki dərinliyini itirib. Qəhrəmanın bəzi cavab variantları internet memlərinə əsaslanır və hekayənin ciddiyyətinə xələl gətirir. Oyunda istifadə olunan "xəyal qurmaq burjuaziyadır" kimi ifadələr, əvvəlki layihənin fəlsəfi ruhunu süni şəkildə yamsılamaq cəhdi kimi görünür. Nəticə etibarilə, oyun nə sələfinin uğurunu təkrarlaya bilir, nə də özünəməxsus bir kimlik formalaşdırmağı bacarır.
