Yarımkeçirici komponentlərin kütləvi istehsalı zamanı mürəkkəb texnoloji proseslər səbəbindən qüsurların yaranması qaçılmazdır. Lakin "Apple" şirkəti bu vəziyyətdən öz xeyrinə istifadə etməyin yolunu tapıb. "9to5Mac" nəşrinin "The Wall Street Journal"a istinadən verdiyi məlumata görə, texnologiya nəhəngi qüsurlu çipləri atmaq əvəzinə, onları fərqli cihazlarda tətbiq edir. Bu yanaşma şirkətə həm istehsal tullantılarını azaltmağa, həm də əlavə gəlir əldə etməyə imkan yaradır.
Bu strategiya necə işləyir?
Qüsurlu prosessorların fərqli məhsullarda istifadə edilməsi təcrübəsi əslində yeni deyil və "iPhone 4" dövründən bəri mövcuddur. Məsələn, yüksək enerji sərfiyyatına malik olan "A4" prosessorları bu göstəricinin kritik olmadığı "Apple TV" pristavkalarında uğurla tətbiq edilib. Eyni zamanda, "Apple Watch" üçün nəzərdə tutulmuş, lakin birbaşa təyinatı üzrə istifadəsi problemli olan "S7" çipləri "HomePod" ağıllı dinamiklərinə quraşdırılıb.
Müasir cihazlarda da bu ənənə davam etdirilir və çiplər fəaliyyət göstərən blokların sayına görə çeşidlənir. Məlumata görə, "A15 Bionic" çipləri "iPhone SE", "A17 Pro" isə "iPad mini" modellərində yer alıb. Gələcək modellər üçün də oxşar planlar var: "A18" çipinin "iPhone 16e", "A19" çipinin "iPhone 17e", "A19 Pro" prosessorunun isə "iPhone Air" daxilində istifadə edilməsi nəzərdə tutulur.
Çatışmazlıqlar satışlara necə təsir edir?
Çiplərin çeşidlənməsi "Apple" şirkətinə bəzi cihazları daha uyğun qiymətə təklif etməyə şərait yaradır. Məsələn, "MacBook Neo" noutbuklarında istifadə olunan "A18 Pro" çipləri "iPhone 16 Pro" modelindəki kimi altı deyil, yalnız beş qrafik nüvəyə malikdir. Şirkət bu noutbuklar üçün xüsusi beş nüvəli çiplər istehsal etmir, sadəcə bir nüvəsi işləməyən qüsurlu "A18 Pro" nüsxələrini bu cihazlara yönləndirir. Lakin "MacBook Neo" modelinə olan yüksək tələbat səbəbindən qüsurlu çip ehtiyatları sürətlə tükənib və şirkət əlavə "A18 Pro" sifariş etmək məcburiyyətində qalıb.
Xüsusiyyət fərqləri hətta eyni məhsul xətti daxilində də müşahidə oluna bilər. Buna misal olaraq "M1" çipi ilə təchiz edilmiş "MacBook Air" noutbuklarını göstərmək olar. Bu modelin bahalı versiyaları səkkiz qrafik nüvəyə malik olduğu halda, 999 ABŞ dolları dəyərindəki baza versiyası yeddi nüvə ilə kifayətlənir. Bu strategiya tam işlək olmayan çiplərin israf edilməsinin qarşısını alır və alıcılara cəlbedici qiymətlər təklif etməyə imkan verir.
